W województwie dolnośląskim istnieje bardzo wiele cennych i znanych miejsc, które warto promować dla rozwoju turystyki. Niewątpliwie jednym z takich miejsc jest najstarsza cześć Sudetów czyli Góry Sowie. Dobrze rozwinięta baza hotelowa oraz przepiękna rzeźba terenu przyciąga turystów z całego kraju.
W województwie dolnośląskim istnieje bardzo wiele cennych i znanych miejsc, które warto promować dla rozwoju turystyki. Niewątpliwie jednym z takich miejsc jest najstarsza cześć Sudetów czyli Góry Sowie. Dobrze rozwinięta baza hotelowa oraz przepiękna rzeźba terenu przyciąga turystów z całego kraju.

Na tych terenach znajdziemy bardzo wiele przytulnych i gościnnych miejscowości: Michałkowa, Rzeczka, Glinno, Nowa Ruda, Bystrzyca Górna, Jugów, Kamionki i wiele innych.
Wśród nich wyróżnia się położona na wysokości od około 400 m n.p.m. do około 600 m n.p.m Srebrna Góra.
Srebrna Góra usytuowana jest w malowniczej i urokliwej dolinie oddzielającej Góry Sowie od Gór Bardzkich, co niewątpliwie jest jej wielkim atutem.
Oprócz położenia, tereny Srebrnej Góry przyciągają turystów ciekawymi architektonicznie budowlami. Nieopodal niej znajdują się szczątki wybudowanej na początku XX w. trasy sowiogórskiej kolejki zębatej, a najciekawszy jej odcinek można obejrzeć pomiędzy domowa ogromnymi wiaduktami.
Największą atrakcją Srebrnej Góry jest Twierdza Srebrnogórska strzegąca przejścia przez przełęcz do Kotliny Kłodzkiej. Twierdza jest jednym z bardziej interesującym obiektem tego typu w Polsce, warto zwrócić uwagę, iż jest większa od twierdzy Kłodzkiej i jest największą górską twierdzą w Europie.

Sama twierdza została wzniesiona w latach 1765-1777 przez pruskiego podpułkownika za panowania Fryderyka Wielkiego. Dzięki tej inwestycji rejon Srebrnej Góry wzbogacił się o wiele cennych budynków wspomagających budowę twierdzy. Wzniesiono między innymi: tartak, cegielnie, wapienniki, wodociąg oraz liczne drogi transportowe.
Do budowy twierdzy użyto wielu materiałów, główna konstrukcja składała się z kamienia wydobywanego na miejscu, cegła została użyta głównie do wykończenia wnętrz kazamat, wewnętrznego muru dziedzińca Donżonu oraz obu bram wjazdowych, natomiast piaskowca użyto wykonania narożników, krawędzi i rynien. Zatrudniano przy tym średnio 4 tyś robotników z Niemiec i Czech, do transportu ciężkiego budulca zmuszano okolicznych mieszkańców.

Jak na ówczesne czasy było to nie lada wyzwanie, ale opłacało się, ponieważ całość robi piorunujące wrażenie. Budynek składa się z sześciu fortów a budowa trwała 12 lat. Twierdza może pomieścić nawet 5000 tyś żołnierzy oraz 264 dział, haubic i moździerzy, każdy fort posiada własną studnię a w czasach swojej świetności znajdowała się tam : piekarnia, browar, magazyny z zapasem żywności na trzy miesiące oblężenia, a nawet hodowla zwierząt.

Chrzest bojowy twierdza przeszła po ataku wojsk napoleońskich podczas wojny Prus z Francją, miejscowość Srebrna Góra została zdobyta szturmem natomiast twierdza nie została zajęta.

Twierdza przez całe swoje istnienie spełniała wiele funkcji: w latach 1830-1848 wykorzystywano ją jako więzienie, od 1860 roku budynek był wykorzystywany jako poligon doświadczalny do prób z artylerią i materiałami wybuchowymi, w drugiej połowie XX w. władze pruskie dostrzegły korzyści płynące z turystyki i zaprzestały niszczenia twierdzy a jej część przekształcono w restaurację. Rozwój turystyczny tego rejonu przerwała II wojna światowa, a twierdzę przekształcono na obóz karny dla polskich oficerów.
Obecnie znajduje się tam muzeum broni II wojny światowej .

Architektura oraz znaczenie twierdzy zostało docenione przez władze polskie i 14 kwietnia 2004 Twierdza Srebrnogórska została uznana za pomnik historii.

Artykuł pochodzi z serii: Ciekawe miejsca.

Autor: Grzegorz Pindor